ശവം

കടുങ്കല്ല് നിരത്തിയ
നാലുവരിയിൽ
ചുടു കാട്ടിലേക്ക്
നാടുനീളത്തിൽ
ഒറ്റക്ക് നടത്തുന്നു
ഭാരതാംബയുടെ
ശവം

അടുപ്പ്

കാട്ടം കൂട്ടണം
കൂട്ടം കൂട്ടണം
ആശ കൂട്ടണം
ആവേശം കൂട്ടണം
അടുപ്പം കൂട്ടണം
അടുപ്പ് കൂട്ടണം
തീ കൂട്ടണം

പാകമാക്കണം
മണ്ണിനെ പെണ്ണിനെ

പാകമാക്കണം
കാടിനെ നാടിനെ

ഉപ്പു കൂട്ടണം
മുളകു കൂട്ടണം
തീ കൂട്ടണം

ആധിപത്യം കൂട്ടണം
എന്റെ ആധിപത്യം
കൂട്ടണം

ജനാധിപത്യം
രുചി കൂട്ടണം

കൂട്ടണം
കൂട്ടിക്കൊടുത്ത്
കൂട്ടണം

കൂട്ടണം
തീരുവോളം
കൂട്ടണം

       

നാവികൻ (രാജീവൻ കാഞ്ഞങ്ങാടിന്

നിന്റെ തീരത്തേക്ക്

പുറപ്പെട്ട വാക്കുകൾ

കാതിന്റെ ഗതി തെറ്റി

ഉലഞ്ഞുലഞ്ഞ്

നീ പറയാനോങ്ങിയ
വാക്കുകൾ
കണ്ണീരായി
എന്റെ കടൽ

വൻകരകൾ
കാണാൻ
നിനക്കൊപ്പം
പുറപ്പെട്ട
പായ്ക്കപ്പൽ
നടുക്കടലിലിന്റെ
നടുക്ക്

അറിയാതീരത്ത്
വിജനഭൂഖണ്ഡത്തിൽ
ഓർമ്മകൾക്ക്
ജീവപര്യന്തം.

സ്നേഹം

 

 

ഇനിയില്ലാത്ത

നിന്റെ

വിളിയോർത്തൂള്ള
നിലവിളിയല്ലാതെ
മറ്റെന്ത്

അന്തകൻ

നൂറുമേനി വിളഞ്ഞ
ഫ്ളെക്സ് നോക്കി
വെയിലും മഞ്ഞും കൊണ്ട
നാടൻ വിത്തുകൾ
നെടുവീർപ്പിട്ടു.

- തോക്ക്

തോക്ക്
തോക്ക്
എന്നായുധങ്ങൾ
മനുഷ്യനു നേർക്ക്
വെടിയുതിർക്കുമ്പോഴും
നെഞ്ചു വിരിച്ച് നിന്ന്
തോക്കില്ല
തോക്കല്ല
എന്ന്

ചക്രം

യാത്രക്കാരനും

യാത്രയയക്കുന്നവനും

യാത്ര

രണ്ടു വണ്ടികളില്‍

ഒരിക്കലും

തമ്മില്‍ മുട്ടാതെ

രണ്ടു പാളങ്ങള്‍

യാത്രക്കാരനും

യാത്രയയക്കുന്നവനും

യാത്ര

രണ്ടു മുറികളില്‍

ഒരിക്കലും

തമ്മില്‍ കാണാതെ

രണ്ടു ഇരിപ്പിടങ്ങള്‍

യാത്രക്കാരനും

യാത്രയയക്കുന്നവനും

യാത്ര

ഒരേ ചക്രത്തില്‍

ഏതുനേരവും

യാത്രക്കാരെയും

യാത്രയയക്കുന്നവരെയും

വഹിച്ച്

യാത്രയുടെ

ചക്രം

മാന്ത്രികന്‍

മൂഞ്ചിക്കുടിച്ച മാമ്പഴത്തിന്റ

അണ്ടി കൊണ്ട്

നീ തീര്‍ത്ത

മഹാമാന്ത്രികവിദ്യയില്‍

കണ്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു

ഞാന്‍

വിത്ത് കിളിര്‍ത്ത
നിന്റെ ചോട്
എനിക്ക്
മുഖം കാണാനുള്ള
കണ്ണാടി

നീ നിന്റെ
മന്ത്രവടി
ചുഴറ്റുന്നു

അമ്മമാവിന്റെ അതേ
രൂപഭംഗിയില്‍
നിറയെ കായ്ച്ചു നീ
എന്റെ കണ്മുന്നില്‍

കുട്ടികള്‍
ഈമ്പിക്കളിക്കുന്നു
നിന്റെ മാമ്പഴം

നീ നിന്റെ മന്ത്രവടി
വീണ്ടും ചുഴറ്റുന്നു

മുത്തശിമാവു
കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്
ജീവിതം പാടിക്കൊടുക്കുന്ന
കാഴ്ച നിവരുന്നു